Aurora randkuje

Czy można zaplanować zakochanie ? Tylko jeśli jest się scenarzystą telenoweli. W rzeczywistości nawet trudno zaplanować nadchodzący weekend, a co dopiero rzecz tak skomplikowaną jak miłość.  Mój plan na grudzień zawierał bardzo dużo punktów. W końcu to jeden z najbardziej pracowitych miesięcy w ciągu całego roku. A jednak brakowało tam jednego ważnego elementu - randki ! W końcu ileż można rozgrzewać się za pomocą grubego swetra z reniferem na przedzie i kubkiem grzańca?! Był tylko jeden problem... brak absztyfikanta. Nie, żeby brakowało chętnych. Mimo uporczywego wzbraniania się od używania aplikacji, co chwilę przychodziło skądś nowe zaproszenie. W końcu przed erą apek ludzie też jakoś się spotykali i dobierali w pary! W grudniu miałam jednak tak mało czasu, że nie chciałam randki z pierwszym lepszym. Chciałam się spotkać z kimś fajnym . O, to może być trudne ... Zaraz, zaraz... Gdzieś już to widziałam. Faceta, obok którego imienia napisałam właśnie taką adnotację: fajny . gdzie ...

Żyjemy w czasach, w których słysząc słowo elektryk naszym pierwszym skojarzeniem będzie samochód z baterią zamiast baku. A nie facet od instalacji prądotwórczych. Dlatego tym bardziej zainteresował mnie osobnik, który taki fach wykonuje. I być może z tej wrodzonej mi ciekawości w ogóle zgodziłam się na randkę z nim. Bo z całą pewnością nie można było powiedzieć, że przyciąga nas ku sobie zmysłowe napięcie .  Między mną a Panem Elektrykiem nie zaiskrzyło na szybkich randkach, tego pamiętnego wieczoru, gdy się poznaliśmy. Czemu więc jako jednemu z nielicznych osobników dałam zielone światło? Cóż, po prostu nie wierzę w przypadki. Zatem jakiś powód musiał istnieć, że Pana Elektryka posadzono jako pierwszego osobnika akurat przy moim stoliku. Tym bardziej zważywszy na to, iż pozostałe panie siedziały same.  Przypadkiem nie mogło też być to, że następnego dnia Pan Elektryk napisał akurat w takim momencie. Była końcówka listopada, a za oknem hulał wiatr, zwiastujący rychłe nadejście...

Można podlać wszystkie kwiaty w mieszkaniu. Zaparzyć kawę. Ugotować jajko na twardo. Przejrzeć dzienną dawkę plotek na Pudelku. Odpisać na służbowego maila. Dobrać w pary wyprane pół roku wcześniej skarpetki.  Ale czy ludzi też?! Znaczy  się... zakochać?  Cóż, podlewanie i parzenie kawy miałam opanowane do perfekcji. Pora sprawdzić moje inne super moce.  Bez obaw. W związku z tym, że jestem tylko (?) normalną (?!) kobietą, której trudność sprawia parkowanie równoległe, nie wyszłam na ulice z minutnikiem w ręku. Ba, zrobiłam coś o wiele bardziej szalonego . Wzięłam udział w Szybkich Randkach .  Nie żebym miała za mało adrenaliny w życiu. Oto dbał mój napięty grafik dnia. Wyjazdy na targi, reportaże, wywiady i eventy. Deadliny . Między tym robienie zakupów, prania, nitkowanie zębów. Wiecie, ważne sprawy. Wysłuchiwanie trosk mamy, głaskanie chomika, półtoragodzinne głosówki z psiapsi i sister. Wiecie, życie. Jak w tym wszystkim znaleźć czas na obiad?! A co dopier...

Aurora, Pocahontas, Arielka, Bella... nim człowiek zdecydował kim właściwie chce zostać, producenci Disneya zdecydowali za nas. Księżniczka to całkiem zgrabna profesja. Ale nie dla mnie. Choć jako mała dziewczynka fanatycznie wręcz uwielbiałam film "Kopciuszek" z Matthew Broderickiem, daleko mi było do typowej księżniczki. Bądźmy z sobą szczere. Być może nie wyznamy tego księdzu w konfesjonale, rodzinie na łożu śmierci, ale same przed sobą już tak - bez względu czy byłyśmy buntowniczkami, chłopczycami, każda z nas gdzieś głęboko w sobie skrywała tęsknotę za jednym.  Księciem . Mężczyzną eleganckim, szarmanckim, opiekuńczym. Właścicielem niezłego sprzętu. Wozu, znaczy się. I równie wypasionego lokum. Tylko, gdzie takiego znaleźć? W bibliotece na dziale "bajki dla dzieci". A może "tanie romansidła dla nastolatek/naiwnych dorosłych"? Jakież było moje zdziwienie, gdy osobnika, który spełniał wszystkie określone kryteria znalazłam na... aplikacji randkowej . Po...